Rozmowa z Agnieszką Olejnik, nową scenarzystką serialu "M jak Miłość"

Gdy człowiek zaczyna pomagać, zaciąga pewne zobowiązanie. Także wobec tych, którzy "pomagają pomagać". Ktoś, kto ma 20 zł i chce oddać je dla Bośni, sam nie zrobi nic. Ale gdy znajdzie się pośrednik - i pozbiera te 20 zł od kilku tysięcy osób…

Teatr pod względem emocji sporo kosztuje – jest dla mnie jak zawarcie paktu o nieagresji z własną duszą – jesteś dla widza jak na dłoni, nie ma tu miejsca na fałsz – musi być prawdziwie i „szlachetnie”.

Jestem osobą skrytą. Dlatego odpowiada mi to, że przez wiele osób postrzegana jestem jako ktoś silny, mocny, pewny siebie. Jednak, tak naprawdę, „moja” Małgosia Pieńkowska jest osobą „koronkową”, kruchą.

Lubię wyzwania. Za to nie lubię zbyt długo zostawać w jednym miejscu. Bo to w jakiś sposób mnie „usypia”.

Już pierwszego dnia musiałam zagrać sceny „z grubej rury”: przytulanie, całowanie… Wszystko na raz! Więc stremowana byłam mocno. Ale atmosfera była tak miła, że… po kilku godzinach czułam się, jakbym była na planie już „enty” raz.