Niestety część prac musieliśmy zdyskwalifikować. W naszym konkursie liczył się oryginalny autorski tekst i tylko takie wierszyki braliśmy pod uwagę! Kopiowanie z Internetu uznaliśmy za "pójście na łatwiznę", którego nie pochwalamy.

Najwyższy czas przyznać nagrody! Nie mogliśmy się zdecydować co do najlepszego wierszyka, dlatego imienną dedykację od Kasi Cichopek i Marcina Mroczka zdobywają aż 4 osoby!

Zwycięzcami są:

Małgorzata Galletti
Sylka13
Dorota Zaborowska
Aleksandra Oleszkiewicz

Gratulujemy!
Skontaktujemy się z Wami mailowo.

Nagrodzone i inne bardzo dobre wierszyki zamieścimy też na stronie w specjalnej księdze ślubnej państwa Zduńskich. Zapraszamy już wkrótce!

A oto nagrodzona prace:

Opowiedzieć dziś należy - w dniu pełnym radości -
Romantyczną historię o niezwykłej miłości:
Piotrek Zduński oraz Kinga w szkole się poznali,
Wkrótce potem, wbrew rodzinie, skrycie się pobrali.
Ich marzeniem od lat było zawrzeć ślub w Kościele,
Z tej okazji dziś przybyło zewsząd gości wiele.
Państwu Zduńskim, młodej parze, najlepsze życzenia:
Dni pogodnych, pełni szczęścia i marzeń spełnienia,
A w małżeńskim ich pożyciu Miłość niech króluje,
Bo w rodzinie jeszcze tylko... synka im brakuje!

Małgorzata Galletti               

***

Niesłychana rzecz się dzieje,
Piotruś z Kingą dziś szaleje.
Będzie taniec, będzie muza,
Każdy dzisiaj będzie luzak.
Ale najpierw w gości gronie,
Piotr obrączkę włoży żonie.
On ją kocha, kocha szczerze.
Ona jego za mąż bierze.
Sto lat Zduńscy będą żyli,
Tego goście im życzyli!

Sylka13                              

***

Nie mieliście wcale tak wiele lat,
Gdy o miłości Waszej usłyszał świat.
Wiedzieliście od razu, że tak ma być -
Że odtąd musicie już razem żyć.
Wiele przeszliście od tamtej pory,
Bagaż doświadczeń macie całkiem spory.
Dziś, Kingo, ubrałaś suknię śnieżnobiałą -
Piotrku, masz żonę piękną i wspaniałą.
Cóż więc, Wam Zduńskim, życzyć pozostaje?
Niech Wasza miłość nigdy nie ustaje!

Dorota Zaborowska                   

***

Kiedy miłość spotka ludzi, trzeba o nią dbać.
Wspólnie w troskach i radościach, dzień po dniu - trwać.
Kingo, Piotrze - potraficie!
Równe Wasze serca bicie.
Państwo Zduńscy, mała Lenka,
jest garnitur i sukienka.
Są też goście, są obrączki,
aby złączyć Wasze rączki :)
Żyjcie nadal w takiej sile -
patrzeć na Was - to przemiłe!

Aleksandra Oleszkiewicz