Jako dziecko żyłam według pór roku - wszystko było dyktowane przez naturę. A teraz, będąc w ciągłym pędzie, nie zauważam czasem, gdy jedna pora roku zamienia się w inną.

Jestem typowym zodiakalnym Lwem – z koroną przekrzywioną na bok i syndromem apodyktyczności (śmiech). Na szczęście nie tylko wobec innych, ale również wobec siebie. Wciąż czegoś od siebie wymagam. Można powiedzieć, że zamieniam marzenia na plany.

Byłem trochę takim niespokojnym duchem. Po tym, jak zostałem wybrany do "M jak Miłość" upewniłem się, że to z aktorstwem chcę związać swoją przyszłość.

Mam w życiu tyle ciekawych zajęć, zaplanowanych podróży, języków do nauczenia..., że nawet w czasie tak zwanych przestojów zawodowych jestem bardzo zajęty.

Nie lubię poranków, bo nie lubię wstawać. Za to uwielbiam wieczory, gdy w końcu mogę wrócić do ukochanego łóżka! (śmiech)

Zawsze wychodziłem z założenia, że zawsze trudniej dodać, niż odjąć. Już w szkole teatralnej miałem kłopoty z moją nadekspresyjnością, stąd postać Artura Rogowskiego była dla mnie nie lada wyzwaniem! Zwłaszcza w kontekście adrenaliny uczuciowej! (śmiech)