Zawsze mówię, że w moim przypadku aktorstwo to miłość bez wzajemności! Spotkały mnie rzeczy wspaniałe, ale też i momenty bardzo przykre. Wiele rzeczy mnie ominęło. Zagrałam np. dużo ról szekspirowskch, ale całe życie marzyłam o graniu Czechowa.

Wnętrza mówią o ludziach

Zapominam o tym, żeby mieć czas dla ciebie, zatrzymać się, odpocząć i zajrzeć w głąb siebie. To powoduje straszny stres: człowiek wpada w kołowrót, nagle staje się nerwowy i niesympatyczny dla wszystkich wokół.

Reżyser ma ostatnie słowo

Właściwie moja bohaterka zajęła w serialu miejsce Hanki, która od urodzenia dziecka nie jest już czarnym charakterem. A ja w tej "złej kobiecie" muszę pokazać budzącą się zawziętość, determinację.

Aktor musi każdą postać jakoś "przetrawić" pod kątem emocji, ale broń boże nie brać scenariusza do siebie! Bo wtedy można skończyć w wariatkowie. Wystarczy kilkanaście ról, z których każda mówiłaby o chorobie, zdradzie albo o śmierci... To zbyt bolesne.