Zawsze bardzo mocno przeżywam kontakt z bohaterem i potem psychicznie za to płacę. Najbardziej traumatyczny był dla mnie film o bezdomnych dzieciach w Petersburgu. Po nim zrozumiałam, że istnieje granica, poza którą nie chcę przechodzić i za którą nie widzę już siebie w roli filmowca z kamerą.

Jeśli kochać, to na całego

Nigdy nie czułem się amantem, nie umiałem korzystać z tego daru natury i, paradoksalnie, uroda gdzieś mi tam rzeczywiście przeszkadzała... Głównie przez fakt, że tak jednoznacznie mnie oceniano.

Oczywiście mieliśmy "fuksówkę"- przez półtora miesiąca - i świetnie się przy tym bawiliśmy! "Normalni" studenci szkolili nasz zerowy rok tak, żeby za bardzo nie przewróciło nam się w głowie.

Zawsze mówię, że w moim przypadku aktorstwo to miłość bez wzajemności! Spotkały mnie rzeczy wspaniałe, ale też i momenty bardzo przykre. Wiele rzeczy mnie ominęło. Zagrałam np. dużo ról szekspirowskch, ale całe życie marzyłam o graniu Czechowa.

Wnętrza mówią o ludziach